Kurbağa

İlginç bir his bu be... O şımarık Amerikan liselilerinin kurbağaları gibi deney tahtası üstünde yatmak.
Tüm organların dışarda... En önemli parçan, 'kalbin' bir çocuğun ellerinde... Bakıyor öyle saf saf. Sonra birden korku sarıyor bedenini, elleri titriyor yerine bile bırakmıyor. Ya da biraz haylazlık yapmak için alıyor o kalbi hoşlandığı kızın üzerine doğru tutuyor. Belki kızı etkiler. Bak ben ne kadar da korkusuzum demek ister gibi. Gülüyor, havalara giriyor...

Ben kurbğa değilim, ben elinde tuttuğu o kalpte değilim. Ve sana sormayacağım hiç bir zaman neden bana kıydın, neden yaptın bunu diye.

Herhalde bir insanı en çok üzen şeylerden biri, herhangi bir üzüntüden sonra 3. göz olup kendine dışardan bakıp acıması. Çok kötü bir his be... Kendine acıyorsun. Başkası acısa sana kin güdersin... Ama en iyi bildiğin, en yakının olan insan acıyor sana, sen acıyorsun...

Yanılıyorsun. O çocuk benim kalbimi sökemez, onun da bir kalbi var yapamaz diyorsun. Hem ilk sınıfa girdiğinde suratı ekşimemişmiydi? Arkadaşına dönüp, 'O hayır adamım bunu yapamam' dememiş miydi?
Dememiş işte. Belki bir kurban verirsem o kız benim olur demiş. Olmuş tabi... Ben bile etkilenirdim.
Ama ben o zavallı kurbağaydım. Ellerinde tuttuğunsa kalbimdi.

* Resimdeki kurbağanın ismi 'poison dart frog' dünyanın en zehirli hayvanlarından. Gözünde bile zehri var. 24 Saniye de öldürebilir.